تبليغاتX
سه نقطه - 8940
دوشنبه ششم اسفند 1386
8940
رفیق من سنگ صبور غم ها

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیچکی نمی فهمه چه حالی دارم  

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دل زده از لیلی ها  

خیلی دلم گرفته از خیلی ها

نمونده از جوونی هام نشونی 

پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد و سوت و کور

توی شب هات ستاره نیست

امید و راه چاره نیست

اگرچه هیچکس نیومد 

سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش...

 

 

نوشته شده توسط سه نقطه در 21:43 | | لینک به این مطلب