چهارشنبه شانزدهم اسفند 1385
مثل یه خواب کوتاه اومد و رفت ...
من اینجام ؟ کجا ؟ همونجایی که همیشه میومدم و میرفتم .
اونها چی ؟ اونها هم همونجان . همونجایی که همیشه میومدن و میرفتن .
پس چرا هیچی نمیشه ! چرا هیچ برخوردی پیش نمی یاد . چرا صدای هیچکس در نمی یاد ؟
شاید واسه خاطر اینکه من ساکتم . یا اینکه چشمهام و بستم . گوشهامم مصدود کردم و فقط دارم حرفهای خودم رو می شنوم .
عوضش امشب تو فرودگاه همه چی تموم میشه ! مثل یه خواب ۶ ماهه . شایدهم بیشتر . شاید هم خیلی بیشتر ...
نوشته شده توسط سه نقطه در 15:19 | لینک به این مطلب
