استرس دارم . برگشتن به جاییکه بهترین خاطراتت توش رقم خورده تو این روزای پرحادثه برا من چیز کمی نیست . اونم بعد از ۸ سال ! تو این مدت خیلی چیزا عوض شده . مهمترین چیزی که عوض شده منم ! من ! خود خودم . اون پسربچه ۱۴ ساله اون روزا که آرامش داشت ولی آروم و قرار نداشت با مرد بیست و اند ساله ای که باز هم آروم و قرار نداره با این تفاوت که منشا این هیجان آرامش نیست ...

تو این مدت خیلی چیزا بدست آوردم . خیلی چیزا رو هم باختم . چیزایی که بدست آوردم پخته ترم کرد و چیزایی که از دست دادم زخم خورده تر . ولی واقعا از صمیم قلب دوست دارم که برگردم به قبل از همه این اتفاقات . قبل از همه این ۸ سال ! و فکر می کنم رفتم به اونجا شاید برای یه مدتی منو ببره به اون فضا .

خدایا کمکم کن . این روزا حتی برگشت به گذشته هم ، خطرناک و سخته . خیلی خطرناکتر از اونی که فکرشو می کردم . حلالم کنید .