به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیچکی نمی فهمه چه حالی دارم  

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دل زده از لیلی ها  

خیلی دلم گرفته از خیلی ها

نمونده از جوونی هام نشونی 

پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد و سوت و کور

توی شب هات ستاره نیست

امید و راه چاره نیست

اگرچه هیچکس نیومد 

سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش...

دارم می میرم از ناراحتی ...